150 yıllık bir köşkün içinde elektronik müzik çalıyor, metal hafızaya dönüşüyor. Bazı geceler kelime tutmaz.

Bazı mekânlar sizi içinize çeker. INK Blaze İstanbul'un o eski köşkü de tam böyle bir yerdi — kapısından girerken ne beklediğinizi bilmiyordunuz, ama çıkarken bir şeylerin değiştiğini hissediyordunuz.

Arinni's, Destination Unknown ve Groove Atelier'in ortaklığıyla hayat bulan Lonely Space, tarihi bir yapının içinde çağdaş sanatı ve elektronik müziği öyle bir araya getirdi ki ikisi birbirinden ayrılamaz hale geldi. Sonuç; statik bir sergi de değildi, sıradan bir konser de. Daha çok, içine girilen ve içinde dönüştürülen bir şeydi.

Kesintisiz

KUVOKA set yapmadı. Başladı ve bitmedi — köşkün içinde sürekli akan, nereye gittiği belli olmayan bir ses. Albüm lansmanıydı teknik olarak. Ama o gece "lansman" kelimesi de yetmiyordu.

Lonely Space burada soyut bir konsept olmaktan çıktı. Sesin içinde duran herkes biliyordu: kalabalıkta kaybolmak zorunda değilsiniz.

Lonely Space, yalnızlığın ötesine geçiyordu. Kalabalığın içinde kendi keskin kenarlarımızla var olabildiğimizi hatırlatıyordu.

Babat

Alüminyum levhalar dekor değil. Babat için çizgi bir kontur değil — doğumdan ölüme uzanan hayatın kendisi.

Işık yüzeye değince bir şey kırıldı. Endüstriyel soğukluk yerini başka bir şeye bıraktı. Levhalar değişmedi; siz değiştiniz.

Üçgenler, prizmalar — mükemmellik yok burada. Babat'ın geometrisi kolektif kimliği reddediyor. Her kırık yüzey ayrı bir varoluş.

Mekânın Hafızası

Tüm bunların 150 yıllık bir köşkte geçmesi tesadüf değildi. Arinni's'in her projesi mimariyle bir diyalog kuruyor; Lonely Space de bu yapının uzun hafızasına bir yanıt olarak doğdu. Eski duvarların ağırlığı, modern tasarımın keskinliğine zemin hazırladı. İkisi çarpışmak yerine birbirini tamamladı.

O gece orada olan herkes, bir üretim ekosisteminin içine girdi. Sanat izlenmedi — yaşandı.

Kürasyon & Yönetim · Arinni's Art Gallery

Ses · KUVOKA

Görsel · Erdinç Babat

Ortaklar · Destination Unknown, INK Blaze, Groove Atelier